Wednesday, March 30, 2005

ஓ.வி.விஜயன்

மலையாளத்தின் பிரபல எழுத்தாளரும், கார்ட்டூனிஸ்டுமான ஓ.வி. விஜயன் இன்று காலமானார். அவருடைய சிறுகதைகள் சில தமிழில் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. சுமார் இருபதுவருடங்களுக்கு முன் வந்த 'தற்கால மலையாளச்சிறுகதைகள்' ஒரு நல்ல தொகுப்பு. அவர் ஆங்கிலத்திலும் தொடர்ந்து கட்டுரைகள் எழுதினார். ஆங்கிலக்கட்டுரைகளின் நடை பொருள் அடர்த்தியாக, சுழிப்புகளுடன் செறிவுடன் இருக்கும். அவருடைய மலையாள நடையும் அப்படித்தான் என நண்பர்கள் சொல்வார்கள். அவருக்குப் பின் ரவிஷங்கர், பிரசன்னராஜன் போன்றோர் அதே தோரணையில் ஆங்கிலக்கட்டுரைகள் எழுதினாலும் அவரளவு இயற்கையாக செய்ய முடியவில்லை என்று எனக்குப் படுகிறது. இவர்களின் எழுத்தில் வலிந்து பெறப்பட்ட நடையே மிஞ்சுவதாக எனக்குப் படுகிறது. ரவிஷங்கர் ஒரு கார்ட்டூனிஸ்டும் கூட என்பதும் ஒரு இணச்செய்தி. கேரளம் தயாரித்து நாட்டில் பரவவிட்ட சங்கர் , அபு அப்ரஹாம், ஒவி விஜயன், ரவிஷங்கர், மஞ்சுளா என ஒருபாடு கார்ட்டூனிஸ்ட்கள் கவனிக்கப் படக்கூடியவர்கள்.

Thursday, March 24, 2005

ஹள்ளி திண்டி

(காசியின் நம் உணவுகள் பற்றிய பதிவை ஒட்டி இது. சென்ற வருடம் ராகாகியில் எழுதியது. நண்பர்களுக்காக மறு பிரசுரம்)

பெங்களூர் அதிவேகமாக நவயுகத்தின் அடுத்த தளத்திற்கு சென்றுகொண்டிருக்கிறது என்பதற்கு பல புறச்சாட்சிகள் தென்படுகின்றன.
அவற்றுள் ஒன்று தன் பின்நில குழுக் கலாச்சாரத்தை சந்தைப் படுத்துவது. ஒரு உதாரணமாக அதன் பொது உணவுக்கூடங்களைச் சொல்லலாம். Bull Temple என அழைக்கப்படும் பசவனகுடியில் இருக்கும் நந்தி கோயிலுக்கு முன்னால் ஹள்ளி திண்டி (சிற்றூர் சிற்றுண்டி) என்று ஒரு அருமையான கையேந்தி உணவகம் ஒன்று திறந்திருக்கிறார்கள். உடனே குடும்பத்துடன் நுழைந்து விட்டோம்.
என்ன உண்ண கிடைக்கிறது?

அக்கி ரொட்டி (அரிசிமா அடை)
ராகி ரொட்டி (ராகி அடை)
காய் ஹோளிகே
ஒப்பட்டு
கஜ்ஜாயா
அவரெகாய் உப்பிட்டு

என்று வரிசையாக நாட்டுப்புற உணவுப்பண்டங்கள். இதற்கு முன்னும் இவற்றை சாப்பிட மாணவர்களாயிருந்தபோது எங்கள் நண்பர்குழு கண்டுபிடித்த சிறு உணவகங்கள் மல்லேசுவரம், பளேபெட் போன்ற இடங்களில் இன்னும் இருந்தாலும் இப்படி நட்டநடு சந்தியில் பளபளப்பாக பார்த்ததில்லை. நிலக்கடலை சட்டினி இவற்றோடு சுவையாகவே கொடுக்கிறார்கள். ஏன் சென்னையில் இதுபோல் இல்லை?

'சக்கரப் பொங்கல்' இருக்கிறது. ஆனால் அங்கே எல்லாமே அரிசி, அரிசி, அரிசி தான். தமிழன் வேறு தானியங்களையே மறந்து விட்டானா என்ன? (இப்போது அந்த சக்கரப் பொங்கலையும் மூடிவிட்டு அந்த இடத்தில் மதுரை முருகன் இட்டிலிக் கடை திறந்திருக்கிறார்கள். இதுவும் ஒரு அரிசி அடிப்படைவாதக் கடைதான்.)

சிறு வயது நினைவுகளிலிருந்து இதோ ஒரு மெனு:

1. சோள தோசை (அரிசிக்கு பதில் சோளத்தை =மக்காச்சோளமல்ல, நல்ல நாட்டுச் சோளம்- ஊறவைத்து, மற்றபடி உளுந்து எல்லாம் எப்போதும்போல்).
2. மக்காசோள உப்புமா
3. தினை முறுக்கு (ஐயா, இதை சாப்பிட்டு இருக்கிறீர்களா?. அரிசி முறுக்கை அப்புறம் திரும்பியும் பார்க்க மாட்டீர்)
4. ராகி பக்கோடா
5. சாமைச் சோறும் பருப்புக் கீரையும் (ஹும். )
6. பாசிப்பருப்பு உருண்டை (வெல்லம் சேர்த்த இனிப்பு)

இப்படி எத்தனையோ.

இந்த கௌரவப் ப்ரசாதம் ... எப்போ கிடைக்குமோ.


(ஏறக்குரைய ஒரு வருடம் முன்பு மல்லேச்வரத்திலும் ஹள்ளி மனெ என்று ஒன்று திறந்து உள்ளார்கள். சென்றால் விடாதீர்கள்)

Monday, March 21, 2005

ஜெயகாந்தனும் ஒரு சிறுவனும்:

முதலில் ஜெயகாந்தனுக்கு வாழ்த்துக்கள். முப்பது வருடம் தாமதமாக கொடுக்கப்பட்ட விருது என்றால் அது இதுதான். ஒரு உன்னத கலை இலக்கியவாதி இதை ஏற்றுக்கொண்டு ஏதோ சம்பந்தமில்லாமல் முணுமுணுப்பதைத்தான் இனி கேட்க முடியும் என நினைக்கிறேன். ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம், உன்னைப்போல் ஒருவன், இவற்றுடன் என்னைப் பொருத்தவரை ஜெகே யின் வளர்ச்சியும் சாதனையும் முடிந்து விட்டது. அதுவரை அவர் சாதித்ததற்கு நாட்டின் மிகப் பெரிய எந்த விருதானாலும் அப்போதே அவருக்கு கொடுக்கப் பட்டிருக்கலாம். அவ்வளவுதான். பல்வேறு தாக்கங்களில் நான் எல்லாத்திசைகளிலும் இழுக்கப்பட்டபோது ஜெகே எங்கே இருந்தார் எனப்பார்க்கிறேன். கண்டதையும் படிக்கும் பழக்கம் கிராமத்து லைப்ரரியிலே பள்ளிப்பருவத்தில் ஆரம்பித்துவிட்டதால் அப்போதே ஜெகேயின் சிறுகதைகள் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். தீவிர பக்திமானாக இருந்த எனக்கு அவர் 60களில் எழுதி நூலகத்தில் கிடைத்த கதைகளும் முன்னுரைகளும் பெரும் அதிர்ச்சியையும் கொஞ்சம் பயமும் கொஞ்சம் தைரியமும் அளித்தன. கிராமத்தில் நேரடியாகப் பார்க்க முடிந்த ஏழ்மை ஜேகே எழுதிய மனிதர்களை எங்களூர் மக்களாகவே நினைக்க வைத்தது. ஒன்பதாம் வகுப்பு கோடைவிடுமுறையில் அப்பா நல்லா இருக்கும் படிடா என்று ஒருமனிதன் ஒருவீடு ஒரு உலகம் புத்தகத்தைக் கொடுத்தார். தொடர்ந்து அவருடைய பிற நாவல்களை நூலகத்திலிருந்து படித்து தீர்த்தேன். அப்போது திமுக ஆட்சியிலிருந்தாலும், நாத்திகத்துக்காக யாரும் எங்களூர்ப்பக்கம் ஓட்டுப்போடவில்லை. சும்மா காங்கிரஸுக்கு மாற்றம் வேண்டும் என்றுதான் திமுகவிற்கு ஓட்டுப்போட்டார்கள். ஊரில் இருந்த ஒரே அந்தணகக் குடும்பத்தை நாங்கள் அந்தணர்களாகவே உணராததால் லைப்ரரியில் 'உண்மை' படிக்கும்போது எதை எதிர்கிறார்கள் என்றே புரியாமல் தவித்ததுண்டு. ஜெகே அப்போது ஒரு கம்யூனிஸ்டாக கூடவே(!) காங்கிரஸ்காரராக தன்னைக் காட்டிக்கொண்டார். அவருடைய திராவிட எதிர்ப்பு எதற்காக என்றே திராவிட ஆதரவாளர்களாக இல்லாமலிருந்த எங்களுக்குப் புரியவில்லை. இப்போது நினைத்துப் பார்த்தால் கிருபானந்தவாரியார் போன்றவர்கள் ஜெகேயை விட இன்னும் பெரிய 'திராவிட' எதிர்ப்பை இத்தனை ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல் செய்திருக்கிறார்கள் என்பது தெரிகிறது. தமிழகம் முழுவதும் அலைவீசினாலும் திராவிட இயக்கம் என்பதன் தேவையோ தாக்கமோ எதுவுமில்லாமல் ஊரில் இருந்தோம். புதுமைப்பித்தனும், ஜெகேயும், தி.ஜானகிராமனும் பள்ளி வயதில் எனக்கு மிகப்பிடித்த எழுத்தாளர்களாக இருந்தார்கள். பிறகு கிளம்பியது ஒரு தலைமுறையையே உலுக்கி நாற்றிசையும் வீசிய அரசியல் நிகழ்வு. இந்திய ஜனநாயகத்தின் கழுத்து நெறிபட்ட எமர்ஜென்ஸி காலத்தில்
"...................
உலகப் பாறாங்கல்லில் நசுங்கினவன் முனகலின்
தொலைதூர எதிரொலிகூடக் கேட்கவில்லை
வார்த்தைகளின் சப்தங்கள்
அதற்குள்ளேயே மடிந்துவிடுகின்றன
எழுதுங்கள்
பேனா முனையின் உரசலாவது கேட்கட்டும்"
என்று இளைஞர்கள் அரற்றிக்கொண்டிருந்தபோது அற வியாக்கியானங்கள் கொடுத்து ஜேகே அடக்குமுறையை ஆதரித்துக்கொண்டிருந்தார். நண்பர்கள் என்ன நடக்கிறது என்று நம்பமுடியாமல் இருந்தோம். பின்னர் கல்லூரி சென்றபோது மண்டையில் அறிவியல் புகுந்து மதத்தைத் துறந்து கடவுளை மறுத்து இளமையின் உந்தத்தில் நாங்கள் விரைந்தோடிக்கொண்டிருந்த போது தரையில் இருந்து ஒரு அடி உயரத்தில் ஒரு பறக்கும் கம்பளத்தில் அமர்ந்து ஜயஜய சங்கர என்று ஜபித்தபடி எதிர்த்திசையில் இவர் பறந்து கொண்டிருந்தார். அப்போது அவரைப்பார்க்க வியப்பாகவும் பரிதாபமாகவும் இருந்தது. ஒரு புரட்சியாளராக கருதப்பட்டவர் போலீஸ் இளைஞர்களை வேட்டையாடியபோது சோவியத் பயணங்களும் கலைத்துவ மொளனமுமாக உருமாற்றம் பெற்றுவிட்டார்.
தமிழ் இலக்கியமோ
" சட்டம் தீட்டும் அவன் கையைக்
கட்ட எத்தனை நாள் ஆகும்
சங்கிலிகள் சிறைச்சாலைகள் எவற்...
செருப்புச் சத்தம் கூச்சல் குழப்பம்
சின்னாபின்னம் மீண்டும் காலியாய்"
என்று சிதைமாற்றம் அடைந்து பாதை திரும்பிக்கொண்டிருந்தது. அப்போது எழுதுவதற்கு ஒன்றுமில்லை என ஓய்வு பெற்றுவிட்டார். இவ்வளவு வருடங்கள் கழித்து இப்போது 'ஹரஹர..' எழுதியிருக்கிறார். படிக்க ஏதும் இருக்கும் இருக்காது என்று கருதி நூலையே வாங்கவில்லை.
அவ்வளவு பெரும் எழுத்தாளராக சிறுவயதில் தோன்றியவரின் ஆளுமை இப்போது இருக்கும் நிலை அவரது வயதினால் வந்த அயற்சியினால் மட்டும் தோன்றுவதல்ல.
(கவிதைகள்: ஆத்மாநாம்)


http://ntmani.blogspot.com/2005/03/blog-post_19.html

http://ntmani.blogspot.com/2005/03/blog-post_111131300969195999.html

தங்கமணியின் இவ்விரு பதிவுகளையும், நண்பர்களின் பின்னூட்டத்தயும் இத்துடன் சேர்த்து வாசிக்க சரியாக இருக்கும்

Friday, March 18, 2005

சொல்லாதே யாரும் கேட்டால் ...

தமிழக அரசியலில் இப்போது ராமதாஸ் திருமா கூட்டணி பலருக்கும் ஒருவித படபடப்பை ஏற்றியிருக்கிறது போலத் தெரிகிறது. நம் மேல்தட்டு பத்திரிக்கை அறிதிரிபுக் கூட்டணிகளோ, சொல்லவே வேண்டாம். மரம்வெட்டி என்று இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் பேசமுடியும். இல்லை, சில ஆண்டுகளுக்கு முன் கூட நிஜமான இனப்படுகொலைகள் செய்த தேசியக் கட்சிகளின் தலைமைகளை தைரியமாக ஆள்வெட்டிக் கட்சியின் முகமூடி மாயாத்மா என்று சொல்ல மனம்தான் வருமா? ஜனநாயகம் எப்பொழுதும் சமூகத்தின் ஒரு மட்டத்திற்குக் கீழே கசியவிடாமல் பார்த்துக் கொள்வதில் படு ஜாக்கிரதையாக இருப்பார்கள் போலும். 67 ல் திமுக ஆட்சியைப் பிடித்தவுடன் ஆரம்பித்தது . எப்படியாவது இந்த மாநில நீரோட்டங்களைக் கலைத்து தேசீயப் பெரும்சாக்கடையில் தமிழகத்தை ஐக்கியப் படுத்திவிடவேண்டுமென்ற திட்டம். தமிழகத்தின் வடக்கு, கிழக்கு மாவட்டகளில் நன்கு பரவியிருந்த திமுகவின் நிலஉடைமை ஆளும் சாதிகள் பதவியைப் பிடித்தவுடன் சமுதாய மாற்றத்திற்கான பொறியை அணைத்துவிட்டு 'ஆட்சி' செய்ய ஆரம்பித்ததால் நிலஉடைமையற்ற கீழ்சாதி, தலித்துகளுக்கு ஏதும் போக்கிடம் இருக்கவில்லை. கம்யூனிஸ்டுகளோ தொழிற்சங்கமே வர்க்கப் புரட்சியை முன்னெடுக்கும் புல்டோசர் என்று சித்தாந்தம் பேசியதால் இயக்கமே வழக்கழிந்துபோக, அன்றைய நடுவண் அரசின் செயல்பொறிகள் எம்ஜியாருக்கு அரசியல் கட்சி அமைத்து அரவணைத்து அடைகாத்து தமிழர்களின் 'திராவிட' இயக்கங்களைப் பிரித்து சரிக்க முயற்சித்தனர். எம்ஜியாரின் ஓட்டுவங்கி, ஞானக்கூத்தனின் சொற்களில் சொல்லவேண்டுமானால், மேலே சொன்ன நரி-பரி மாற்றத்தில் விட்டுப்போன கீழ்சாதி மற்றும் தலித்துகள்தாம். எம்ஜியார் உயிரிருக்கும்வரை திமுகவினால் ஒன்றும் செய்ய இயலவில்லை. ஆனால் தேசியக் கட்சிகளும் காலூன்றமுடியாமல் தமிழக அரசியல் ஒரு 'திராவிட' இரட்டையர் ஆட்டம் ஆகிவிட்டது. இது கொடுத்த துயரில் எப்படியாவது மாநில அரசின் அதிகார வரையைக்குறைக்க ராஜீவின் டூன் உயிரிகள் கண்டுபிடித்த 'பஞ்சாயத்துகளுக்கு மத்திய அரசு நேரடி பண வினியோகம்' போன்ற நவகாந்தீயத் திட்டங்கள் முழுதுமாக தேசியக் கட்சிகளுக்கு பயன் தருமுன் வந்தது ஜனதா தள கூட்டாட்சி. அன்றைக்கு ஆரம்பித்து இன்றுவரை நாட்டின் பலமானிலப் பிரதிநிதியாக செயல்படவேண்டிய தலைவிதி நடுவண் அரசுக்கு வாய்த்துவிட்டதால் என்ன செய்தால் இல்லாத இந்த 'திராவிட' மாயையைப் போக்கலாம் என்று தேசியங்கள் திட்டம் போடுகின்றன. திமுக, அதிமுக இரண்டுமே இப்போது முழு பூர்ஷுவாக்கட்சிகள் ஆகிவிட்டதால் கீழ்த்தட்டு மக்கள் தமக்குள்ளே 'ஜாதிக்' கட்சி அமைக்காமல் அகில இந்திய ஜோதிக்கட்சிகளா அமைக்கமுடியும். ராமதாஸின், திருமா, கிருஷ்ணசாமி இவர்களின் பிரபலத்துக்கு காரணம் அவர்கள் சமுதாயத்தின் ஒரு மறக்கப்பட்ட தளத்தை முன்னிறுத்துவதால் தான். மற்றபடி பிற மாநில, தேசியக் கட்சிகள் ஏதோ ஜாதியில்லாமல் கொள்கைப் பிடிப்பில் உடும்புச் சக்கரவர்த்திகள் போலவும் அவர்களுக்கு மட்டுமே தேசபக்திக் கனல் உள்ளில் உறைவது போலவும் கட்டப்படும் பிம்பங்கள் சும்மா மாயாவாதம்தான். மாற்றங்கள் நிறைய அடிதடியில்லாமல் வந்துகொண்டிருக்கின்றன. இதில் ஆதிக்க ஜாதிகளின் கடைசிப் புகலிடம் கீழ்சாதி ஓட்டுகள் ஒரு திரட்சியாகமல் பார்த்துக்கொள்ளுதல். இதற்கு தயக்கம் எனது தாயகம் புகழ் ரஜினியோ இல்லை இன்னும் அமையாத பட்டாளத்தின் கேப்டனோ ஒரு கருவியாகச் செயல் பட்டால் எப்படியாவது இரு கழகங்களிடமும் தாம் கெஞ்ச வேண்டியதில்லை என தேசியக்கட்சிகள் நினைக்கின்றன. விதி வலியது. அதை யாரும் வெல்ல முடியாது.

மோடிக்கு விசா மறுப்பு

இன்றைய முக்கிய செய்தியாக:

அமெரிக்க அரசாங்கம் குஜராத் முதலமைச்சர் நரேந்திர மோடிக்கு டிப்ளொமாட்டிக் விசா மறுத்திருக்கிறது. முன்பே அளித்திருந்த சுற்றுலா, வணிக விசாவையும் திரும்பப் பெற்றிருக்கிறது.
"மத சுதந்திரத்திற்கு எதிரான செயல்களுக்காக" இந்த நிலை எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

Saturday, March 05, 2005

0503

0503
-----------
முடிவு எடுப்பதும், மறுப்பதும்
மேசையில் கோளமாய் உறங்கும்
காலத்தை எழுப்பின பின்.
ஒன்றொன்றாய்த் தொங்கும் சட்டைகளைக்
கலைத்துத் தேடி அடைந்தேன் வாக்குறுதியை.
மின்சரடுகளூடே அலையும் சிலந்தியைத் தவிர்த்து
அமிழ்த்த, அறையைப் பொய்யால் நிரப்புகிறது
வெளிச்சம். மற்றவர் நிர்ணயித்த வடிவங்களில்
சதுர ரொட்டிகளைச் சாப்பிடுவது போதாதா.
புகைதான் எரிகிறது போல் காட்டும் சூரியனை
அறைந்து மூடினேன். திருப்பத் திருப்ப எதிர்க்காமல்
சுழலும் நீர்க்குழாயின் இணக்கக் குமிழ்.
கடமையைச் செய்கிறதா அது. இல்லை
சவரக் கத்திபோல் தன்முழு பலமறியாது
முடி கொய்கிறதா. எவர் கொடுக்கும் தைரியத்தில்
நிற்கிறது இந்த வாசற் கதவு. வியந்துகொண்டே
நடந்தேன். சுண்ட மறுத்த நாணயங்களால்
படர்ந்திருக்கிறது நான் வந்த வழி.